Home » Türkçe » Zihinsel ve Manevi Serüvenim » Ben de paylaşmak istedim
| Ben de paylaşmak istedim [message #31690] |
Fri, 06 January 2006 15:19  |
|
Bu sene 40 yaşımı dolduruyorum ve dilerim bundan sonra Rabbimin hoşnutluğunu kazanacak bir yaşantı içinde olurum.
Ben ,karadenizli 5 çocuklu bir ailenin kızıyım.İstanbulda doğup,büyüdüm.Babam şivemiz bozulmasın diye bizi memleketimize pek göndermek istemezdi ama gelen misafirler ile konuşulması sebebiyle çok şükür anadilimiz lazcayı öğrendik, ama hala onların yanında konuşmaya çekinirim çünkü ben konuşmaya başladığımda nedense gülmeye başlıyorlar 
Annem dini inançları güçlü bir kadın,ve herzaman belli sohbet grupları ile içiçe olmuştur.Çarşaf giymesi konusunda ona baskı yapan,hatta buna itiraz eden kocasını boşamasını tavsiye eden gruplar  ve bu doğrultuda evde yapılan hararetli tartışmalar hatırlıyorum.
Kendimi bildim bileli Allaha inandım.Benim için din,her koşulda tutulan oruç ve kadir geceleri yalan yanlış kılınan namazlardan ibaretti.Kuranın türkçesini okumaya çok kereler yeltendim ama hiç aklıma yatmayan ayetler sebebi ile (Başörtüsü gibi)ki çeviri farklılığı olabileceğini o zamanlar bilmiyordum,bundan hep kaçındım.Babamı 13 yaşında kaybettim,daha çok gençti ,43 yaşında kalp krizi ile bizlerden ayrıldı.Ölümle o zaman tanıştım çünkü insan böyle bir acıyı yaşamadan bilemez.Arkadaşlarımın da babalarının ölmesini istediğimi hatırlıyorum.
Onun en büyük arzusu çocuklarının okumasını görmekti, kendisinin bu imkanı olmadığından okumuş insanlara hayrandı.Tek tesellim,okulda derslerimin iyi olması sebebiyle öğretmenlerimden duyduğu övgü sonucu onu gururlandırmış olmam.
Akrabalarımız içinde üniversiteyi kazanan ilk kız çocuğuydum, benden sonra bu psikolojik baraj yıkıldı en azından :)Üniversiteden sonra özel bir bankada çalışmaya başladım,en son 2000 yılında yönetim ile yaşadığım anlaşmazlık sonucu ayrıldığımda bireysel bir şubede şube müdürlüğü görevindeydim.Kriz çıkacağını bilmiyordum tabi 
Yine ailemizde bir ilki gerçekleştirdim,boşandım.Ailem şaşırtıcı bir şekilde destek oldu bu kararımave yine kız kardeşimle bile olsa tek başına yaşama kararıma da saygı gösterdiler.
Hayatım bu istifa olayından sonra tamamen değişti.Herşey ellerimin arasından kayıp gidiyor ve ben sadece seyrediyordum.Neye elimi atsam tam tersi bir etkiyle bana dönüyordu.Balkondan aşağıya bakıp,Allahım şimdi burdan kendimi atsam,gerçekten gözüm arkada kalmaz çünkü bu hayat bana hiç bir şey ifade etmiyor artık diye düşündüğümü hatırlıyorum.Ama Allaha inanıyordum ve bunu yapamazdım.Eski bankamdan alınmış bir ev kredim vardı ,1 yıl ordan burdan borçlar ile taksitleri ödedim ama iş bulamadığım müddetçe daha fazla dayanamayacağımı biliyordum.O kadar fazla düşünce aklımda birbirini kovalıyordu ki beynimin içindeki bu karmaşayı durdurması için geceler boyu Allaha dua ettim.
Rabbim dualarımı kabul etti ama o zamanlar bilmiyordum.Evimi değerinin oldukça altına da olsa satma kararı aldım,borçlarımı kapattım ve farklı bir muhite taşındım.Bir ay kadar geçmemişti ki ramazan ayında ,iftar programlarının birinde Yaşar Nuri Öztürk'un konuşmasına tanık oldum.Seyircilerin sorularına azarlarcasına cevaplar veriyor ve Kuranı okumadığımızdan şikayet ediyordu.Haklıydı,ertesi gün gidip onun bir çevirisini aldım.İniş sırasına göre düzenlenmiş olanıydı ve oku diye başlıyordu.Gerçekten bana sesleniyormuşçasına etkilenerek o gece, bir çırpıda ve yutarcasına okudum.Kah çok korktum çünkü bu zamana kadar pek de kurana uygun yaşamamıştım,kah sevindim çünkü herşeyi affedebileceğini söyleyen bir Tanrımız vardı.Ve beni en çok etkileyen cennetin huzur ile dolu olmasıydı.Huzura o kadar ihtiyacım vardı ki..Bunu hakedebilmek için dua etmeye başladım bu sefer.Ne olur huzur dolu cennetlerine girmek için nasıl bir yaşayış içinde olmam gerekiyorsa yapayım.
10.62
ALLAH'ın dostları için ne bir korku vardır, ne de üzülürler.
|
|
|
| Devamı [message #31709 is a reply to message #31690 ] |
Sat, 07 January 2006 05:50  |
|
Bugüne kadar hiçbir araştırma yapmamış olduğum bu konuda bilgimi arttırmak için sabırsızlanmaya başladım.Kuranda anlamadığım bir çok konu vardı ve öğrenmek için işe başlamalıydım.Bu amaçla kitapçıya gidip Y.N.Öztürk 'ün ne kadar kitabı varsa aldım.Olmayanlar için sipariş verdim. Yapmam gereken çok şey vardı.Namaz kılmam,birikmiş oruç borçlarımı tutmam,içki ve sigarayı bırakmam,umre ve hac ziyaretini tamamlamam,hayatımdan yalanı ve dedikoduyu uzaklaştırmam,yoksullara yardım etmem vs..
5 vakit namaz kılmaya başladım.Kuranda'ki 'deki' ile başlayan ayetleri,peygamberlerin Allaha yakarışlarını,Allahı yücelten ayetleri yazıp,namazlarımda okumaya başladım.Günlük kıyafetler ile namaz kılıyor ve örtünme gerekliliğine inanmıyordum.(Hala öyle)Oruç borçlarım için bir çizelge yaptım ve muhtelif aralar ile yaklaşık 3 yılda tamamladım,bu borçları edinmemi sağlayan alimleri de biraz kızgınlık ile anıyorum.
İçkiyi bırakmam çok zor değildi çünkü sadece ortama uymak adına yapılan bir eylemdi ve çok da sevmiyordum.Artık içmemeye karar verdim.Sigara konusunda ise televizyonda gördüğüm bir simülasyon,ciğerlerin oksijeni alışını,bunun hücrelere yollanışını çok güzel bir şekilde anlatıyordu.Zaten zihin olarak hazır olduğum için bu harika sistemin işleyişine zarar vermemem gerektiğine karar verdim.Zaten kuranda da öyle demiyor muydu,bile bile kendinize zarar vermeyin.Annem ile birlikte umre'ye gitmeye niyetlendim ve bir organizasyon şirketi ile görüştüm .Uygulamaya başladığım bu kararlar ilk defa sekteye uğradı.Çünkü konsolosluk 46 yaşından küçük hanımlara yanlarında 1.derecede akrabaları olmadan vize vermiyordu.Baban-eşin-dayın-abin olmalıydı.Amcanın oğlu ile bile gidemiyormuşsun.Çok öfkelendim tabi..Nasıl beni bundan mahrum edebilirlerdi.Neyse herşeyde bir hayır vardır dedim tabi..(Devam edecek)
10.62
ALLAH'ın dostları için ne bir korku vardır, ne de üzülürler.
|
|
|
| Daha sonrası [message #31731 is a reply to message #31709 ] |
Sat, 07 January 2006 17:07 |
|
Tasavvufa ilgi duymaya başladım.Kurandaki dine en uygun anlayış oydu.Ahmed Hulusi'nin kitaplarını alıp okumaya başladım.Bilimsel olmaya çalışan güzel yorumları vardı,etkilendim ama sonrasında bir kitabında anlattığı miraç olayı bu bilimselliği bir anda sildi,süpürdü.Çok mantıksız geldi.Daha sonra Kuran Araştırmaları Grubu'nun kitaplarını okuyunca birilerinin de benim gibi düşünüyor olması beni rahatlattı 
Yaptığım iş başvurularının olumsuz sonuçlanması, kısmetimin kapalı olduğu yönündeki çevremin olumsuz telkinlerinden etkilenmeme yol açtı.Çok sevdiğim bir arkadaşım,daha önce onun bazı sorunlarına çözüm bulan bir teyzeye götürdü beni.Namaz kılan ,evliya'lardan bir dede ile irtibatta olan teyze,kısmetimin kapalı olduğunu,ama benim inanmadığımı, inanırsam açabileceğini söyledi.İnanıyorum dedim çünkü kısmetimin açılmasını istiyordum.
Teyze gönülsüzce bazı görevler verdi,bir kaç tane kilit alacağım,onları yasin okuyarak açacağım,sonra denize atacağım vs bazı işlemler.Bunları yapınca tekrar görüşecektik.Dede ile irtibata geçip,ondan bilgi de alacaktı.Dede,çok inanırsak bize de görünebilirmiş 
Ben istemiyorum bana görünmesin de, söyleyin neler yapmam gerekiyor dedim.Gece 11'de beni ara, sana neler yapacağını söyliyeceğim dedi.Aradım ,sesi gayet ciddiydi,çok güzel bir gelecek seni bekliyor,ama bazı pürüzler var,bu pürüzleri dedeyle açacağız ama senin teslim olman gerekiyor dedi.
Bu kelime benim aklımı başıma getirmeye yetti.Bir anda yaptığım şeyin çirkinliğini fark ettim.Ben ki Rabbimin gösterdiği dosdoğru yolda yürümeye çalışıyordum,nasıl bu noktaya gelmiştim.Ağlamaya başladım ve bu söylediğinizi yapamam,ben kuranı okuyorum ve O'ndan başkasına teslim olmamam gerektiğini biliyorum,kısmetim kapalı ise öyle kalsın dedim,kapattık.
O gece uyuyamadım.Ya dede bana gözükürse diye gözlerimi kapatamıyordum.Dualar okusamda bir kaç gece devam etti bu korku.
Sonra bu da bir sınav diye düşündüm,bu korkunun üstesinden gelmek zorundasın,onları da seni de yaratan Allah ve sen, herşeyin üstünde olana sığınıyorsun,O'nun izni olmadan hiçbir şey olmaz.Şükürler olsun ki başardım.Korkularımı yendim ve huzur geri geldi.
Bundan sonra bir yardım derneğinde gönüllü çalışmaya başladım.
Mektup ile yardım başvurusunda bulunan kişilerin evlerine gidilip,mevcut durumlarının tespit edilmesi gerekiyordu.Hayatımın en anlamlı işiydi.O insanların dertlerini dinlemek,belki biraz onlara ama çoğunlukla bana bir terapiydi.Kendi dertlerimin,etrafımdaki bir çok insanın dert gibi gördüğü şeylerin, ne kadar önemsiz olduğunu öğrendim.Bazen dağıtılması gereken gıda kolilerini ben götürüyordum.Tek başıma İstanbulun en ücra köşelerine gittim.Hiç kaybolmadım,hiç mağdur olmadım.Hep bir yardımcı çıkıyordu karşıma, beni aradığım eve kadar götüren.
Kitapçıda kitap ararken Kuran Araştırmaları Grubunun kitapları çıktı karşıma.Edip Yüksel'in adına ise kaynakça'da rastladım.Yardım derneğideki arkadaşlarımdan kuran çevirisi yapan yazarlar konusunda tavsiye almak istedim.Sadece Y.N.Ö değil başka çevirileri de okumalıydım.Bir çoğu din eğitimi almıştı ve benden daha bilgili olmalıydılar.Muhammed Esed 'i tavsiye ettiler.Edip Yüksel'in çevirisini de almak istiyorum dediğimde ,sakın alma,o mürted dediler. Ne demek olduğunu anlamasam da bir şey demedim.
Ama kitapçıya gidip sipariş vermeyi de unutmadım.
Ve sonrasında 19 org sitesi..Bir yıldır yazılanları takip ediyorum ve gerçekten çok faydalı oldu zihinsel ve manevi gelişimim adına.Yazılarınız ile yaptığınız katkılardan dolayı hepinizden Allah razı olsun.Ayaklarımın daha sağlam yere bastığını hissediyorum.
İmtihan devam ediyor.Beni en çok zorlayan konu,insanların dürüst olmayışı ve dedikodu mekanizmasının bu kadar seviliyor olması.Maalesef bir sosyalleşme aracı olarak görülüyor
Eski arkadaşlarım ,ne kadar aksini anlatmaya çalışsam da ,benim dinci'lerden olduğumu düşünüp,benim adıma üzülüyorlar.Ve hangi tarikata bağlandığımı çözmeye uğraşıyorlar.Beni anlamanız için kuranı okumanız lazım diyerek onlara hediye ettiğim çevirileri ise okumaya yeltenmiyorlar.
Annem'in sohbet grubuna göre ise kelime_i şehadet getirmeyen müslüman değil.
Anneciğim, ben la ilahe illa Allah diyor,peygamberlerimizin hepsini saygıyla anıyor,dürüst ve onurlu yaşamaya çalışıyorum,
sence ben müslüman değil miyim ,diyorum.Anlayamasa da anlamaya çalışıyor,çünkü anne yüreği.
27.19 Rabbim,Senin bana ve aileme bağışladığın nimetlerine şükretmeye,
ve hoşnut olacağın erdemli davranışlarda bulunmaya beni yönelt.
Rahmetinle ,beni erdemli kullarının arasına sok.
10.62
ALLAH'ın dostları için ne bir korku vardır, ne de üzülürler.
|
|
|
| Re: Devamı [message #31733 is a reply to message #31709 ] |
Sat, 07 January 2006 17:19 |
|
Sibel:
Niye görüşemedim İstanbul'da?
Selam,
Edip
Edip Yuksel; J.D.
www.yuksel.org
www.19.org
www.islamicreform.org
19@19.org
|
|
|
| Ynt: Re: Devamı [message #31737 is a reply to message #31733 ] |
Sun, 08 January 2006 02:11 |
|
Maalesef programınızdan hiç haberim olmadı.
Bir dahaki sefere inşallah
selam,
sibel
10.62
ALLAH'ın dostları için ne bir korku vardır, ne de üzülürler.
|
|
|
Goto Forum:
Current Time: Sat Jul 5 02:32:05 MST 2008
|
Search
FAQ
Register
Login
Home
E-mail to friend 
